Vijfdejaars bezoeken Breendonk. Een verslag van Eline Heylen (5MTWE)

Breendonk, een ware hel


Breendonk, een plaats waar honderden mensen pijn, honger en angst hebben gekend. Breendonk was geen concentratiekamp, het was eerder een doorgangskamp. Nochtans was het leven er ongeveer even erg als in een “Konzentrationslager”.
Vanaf het moment dat men door de poort rijdt, is het leven als gevangene een hel. Zelfs op de weg van de poort tot aan het fort zelf werden de mensen gebeten door een hond als de bewakers er zin in hadden. De hond was gewoon getraind om mensen aan te vallen wanneer een bewaker zich wou “amuseren”. Van amusement gesproken…
Mensen moesten dag in dag uit slavenarbeid verrichten onder miserabele omstandigheden. Ze kregen amper wat te eten, werden mishandeld en hun “kamers” waren onmenselijk. Deze kamers, waar 48 mensen sliepen en waar nooit een raam open mocht, werden kazematten genoemd. Als de gevangenen na een dag van verschrikkelijke arbeid dan toch mochten gaan slapen, lukte dit amper. Hoe kan je ook slapen als je honger en pijn hebt en bovenal nog op de achtergrond het geluid hoort van medegevangenen die worden gemarteld.
Wat zich hier allemaal heeft afgespeeld, mag echt nooit meer gebeuren. Laat het duidelijk zijn, discriminatie is dodelijk. Wie nu nog kritiek heeft op iemand van een ander geloof, een andere politieke mening of wat dan ook, denk na over wat de Duitsers hier allemaal hebben gedaan met iedereen die een andere mening had.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s