090927 Cohe fietsvakantie 2009

Een nieuwe aflevering van de COHE-fietsvakantie.
We zijn ondertussen al aan de vijfde editie van onze fietsvakantie : een kartonnen jubileum ??

Na de succes-editie van vorig jaar naar de Ardennen en de Eifel, fietsten we dit jaar de andere richting uit : Zeeland, de kust en de Vlaamse Ardennen. Deze rondrit biedt een erg afwisselend parcours, van biljartvlak met wind in Zeeland tot lastige venijnige klimmetjes in de Vlaamse Ardennen en het Zoniënwoud. Bovendien, 625 km op zes dagen is niet niks !!

Dag 1 : kwart voor zeven : onweer en gietende regen !! Dat voorspelt niet veel goeds.
Maar blijkbaar heeft COHE hierboven toch wel de juiste connecties want tegen half acht, het geplande vertrekuur, klaart het op en zijn we droog kunnen vertrekken.
Halverwege het antitankkanaal is er aan het fort van ’s Gravenwezel de eerste picknick : een boterham met banaan, maar ook een mega-stuk rijsttaart met slagroom en dat ging er bij iedereen vlotjes in. Nadat iedereen zijn slagroomsnor binnengelikt had, zijn we nog langs een mooi verhard fietspad dwars door de Kalmthoutse Heide gereden, wind in’t gat. Na nog een laatste picknickstop arriveerden we iets na drie al aan de jeugdherberg van Bergen-op-Zoom. Van geluk gesproken, we waren daar nog maar net aangekomen en de hemelsluizen gingen op maximale capaciteit open: twee indrukwekkende onweersvlagen na mekaar. De rest van de avond werd er nog gekaart en heeft meneer Vicca getracteerd met champagne en een aantal knabbeltjes : hij is vandaag pepé geworden van Wout, zijn eerste kleinzoon, proficiat !!

fiets1

De rit van gisteren (85 km) was een opwarmertje, vandaag beginnen we aan het serieuze
werk : 140 km naar Brugge. Het weerbericht is bemoedigend : in het binnenland is er nog een kleine kans op een bui maar aan de kust blijft het droog. Ok prima, geen regenjas vandaag.
Op het laatste van het weerbericht werd er nog wel melding gemaakt van wat westenwind….
Ach, als het maar droog blijft. Juist………als je van Bergen-op-Zoom naar Vlissingen fietst, dat is pal westwaarts langs de dijken van Zeeland….…ààààààààh….hijg, hijg…….kreun…..
Wind… WIND…..MEGA VEEL WIND !!!!!!!!!!!!!!!!!!!
100 km 4 à 5 beaufort stormwind op kop………….ppfff………..
Met de tong op de grond kwamen we in Vlissingen aan …….om net de veerboot te missen.
Geluk bij een ongeluk, dat halfuurtje dat we moesten wachten op de volgende boot deed deugd. COHE heeft dan maar het hele terras van de cafetaria ingepalmd en een ijsje gegeten.
Na twintig minuten varen spuwt de veerboot zijn hele lading fietsers en wandelaars uit op de kade in Breskens. Vanaf nu fietsen we over een dolomietpad dat boven op de kam van de duinengordel ligt. Wondermooi fietsen met zicht op de zee, het is niet voor niets dat ze dit de Panoramaroute noemen.. In de loop van de namiddag is de wind wat geluwd en stond hij schuin in de zij, doenbaar in vergelijking met deze voormiddag.
Na een laatste picknickstop op het strand ( na zoveel inspanning werd er “gevreten” in plaats van gegeten !!!) zijn we achter het Zwin door landinwaarts gefietst : zalig, de wind vanachter.
Via Sluis en Damme zijn we rond acht uur in Brugge aangekomen : moe, heel moe !!
Het hele peloton heeft deze rit zonder verpinken uitgereden, daar hoort een beloning bij. We zijn die avond rijkelijk gaan eten bij de Italiaan : soep, pasta of pizza waarvan je zelf de diameter kon kiezen (en we hebben ons laten gaan !!!) een heerlijk nagerecht en een aantal biertjes tussendoor…….iedereen had ineens opnieuw veel praat. Maar zoals altijd, het venijn zit in de staart : op een bepaald moment moet je rechtstaan van tafel …..ooooohhhh….
iedereen dikke, opgesteven, vierkantige “poten” ! Met zijn allen in ooievaarspas terug naar de jeugdherberg, geen zicht. Gelukkig dat COHE op zijn ééntje in een bijgebouw van de jeugdherberg gelogeerd was : het aantal snurkdecibels dat die nacht geproduceerd werd, niet te schatten !!

fiets2

Dag 3 : een relatieve rustdag.
Op een klein verzetje zijn we 25 km naar Blankenberge gepeddeld, kwestie van al die opgesteven spieren terug wat soepel te krijgen. We hebben pootje gebaad, gezond, een groot zandkasteel gebouwd ………..samengevat : de modale toerist uitgehangen op het strand. Op de terugweg naar Brugge zijn we in het dorpje Lissewege gepasseerd : fantastisch mooi, alweer een gat in mijn cultuur dat opgevuld is. ’s Avonds is meneer Deville (geboren en getogen Bruggeling) de COHE-troepen komen vergezellen en zijn we onder zijn deskundige begeleiding met de fiets Brugge “by night” gaan bezoeken, een absolute aanrader.

fiets3

Dag 4 : zoals ze in de Tour de France zouden zeggen : een overgangsrit.
Vandaag rijden we 100 km van Brugge naar Amougies dat op zuidflank van de Kluisberg gelegen is, dus net in Wallonië. De eerste helft van de rit is volledig vlak maar nadien begint het parcours zonder dat je er erg in hebt, heel licht te glooien. In de namiddag hebben we tweemaal heel even onze regenjas moeten aantrekken maar het was eigenlijk meer treiteren dan regenen. In Avelgem zijn we de Schelde overgestoken en meteen daarna moet je klein schakelen want dan komt de Kluisberg eraan, 14% in het steilste stuk, jazeker we zijn de Vlaamse Ardennen binnengereden. Net over de top van de Kluisberg ligt de jeugdherberg met een prachtig uitzicht op de Pays des Collines, de uitlopers van de Vlaamse Ardennen in Wallonië. Ook hier zijn we deze avond op restaurant gegaan, boven op de top van de Kluisberg. Er naar toe rijden ging nog vlot maar nadat je lekker en overvloedig getafeld hebt terug op die fiets kruipen om dan nog een stevige helling te beklimmen om aan je bed te geraken……. Dat laatste stuk kwam er bij een aantal mensen maar één gedachte naar boven : opletten dat we hier seffens niet moeten “spouwen”…..pppfffff……..amaai…..ne mens kan zichzelf toch wat aandoen !

fiets4

Dag 5 : de koninginne-etappe : 105 km Ronde van Vlaanderen.
Oeps, precies ergens een bordje gemist. In Ronse eerst hopeloos verkeerd gereden…..
Dju toch, een serieuze beklimming extra (remember het WK in Ronse met Criquellion en Bauer) moeten opklefferen om opnieuw op de juiste route te geraken. Via de Hottondberg, de Muur van Geraardsbergen, de Bosberg en nog een hoop minder bekende hellingen, zijn we van de Vlaamse Ardennen het Pajottenland binnengereden. D.w.z. keren en draaien en geen meter vlak, maar wel een enorm afwisselend en adembenemend mooi landschap en heel belangrijk : wind in de rug. Net voor Geraadsbergen zijn we uitgebreid gaan picknicken met voor iedereen natuurlijk een mattentaart. En met resultaat, op een enkeling na (met een busvitesse van 5 lukt dat natuurlijk niet) is iedereen de Muur en de Bosberg opgefietst, doe het ons maar eens na ! Proficiat COHE ! Tussendoor zijn we ook nog het kasteel van Gaasbeek gaan bewonderen en in Halle konden we niet weerstaan aan een terrasje. Om eerlijk te zijn, we zijn ons daar wat moed gaan indrinken. De jeugdherberg, geloof het of niet, ligt boven op een uitloper van de Alsemberg.
’s Avond zijn we opnieuw uitgebreid gaan tafelen in een Breugeliaanse taverne, aan de voet van de Alsemberg !!!! Het onaangename gevoel bij de terugrit van gisterenavond in gedachten zijn er hier een aantal te voet naast hun fiets naar boven gesleft : moet kunnen, morgen komt er nog.

Dag 6 : Nog 105 km en we zijn weer thuis.
Via St. Genesius-Rode rijden we dwars door het Zoniënwoud naar het park van Tervuren voor de eerste picknickstop van vandaag : kliekjesdag ! In Huldenberg pikken we Vlaanderen Fietsroute terug op en via een paadje langs de Yse-beek rijden we naar Neerrijse om vervolgens via een bangelijk knuppelpad aan de Dijle in Heverlee uit te komen. Via het Meerdalwoud leidt Vlaanderen Fietsroute naar het kasteel van Arenberg. Hier in het park, met dus opnieuw een prachtig panorama, was er nog een picknickstop (nadien hadden alle eendjes een indigestie van al ons oud brood). We hadden het vorig jaar al beloofd maar toen gooide Marktrock roet in het eten, dus dit jaar zijn we wel gaan terrassen op de Oude Markt van Leuven. Na nog een laatste tussenstop in Begijnendijk (pizza bij ons thuis in de tuin)
konden we het niet laten : de wind in de rug….tjak…de ketting vooraan op de grote plateau, we ruiken onze stal, tegen 26 à 27 per uur zijn we naar Herentals gestoomd.
In de Collegestraat stonden de nadars voor het natourcriterium van morgen nog net niet klaar maar de erehaag van applaudiserende ouders bij aankomst was ook best wel indrukwekkend. Zo moet het voelen als je een rit in de Tour de France wint………zalig.

Aan alle leerlingen, collega’s, deelnemers allerhande: ook jullie bedankt, jullie waren een fantastisch publiek !! Ik denk wel dat we met fierheid mogen zeggen dat dit opnieuw een succes-editie was, ik heb er in ieder geval intens van genoten. Hopelijk (ik ben er bijna zeker van) zien we een aantal van jullie bij de volgende editie van de COHE-fietsvakantie terug.

fiets5

Groeten,

An Van den Bosch.

Advertenties