100820 Verslag fietsvakantie 2010

De zesde editie van de COHE-fietsvakantie is net achter de rug !
De verslaving is ondertussen een feit want we zijn al bezig met de editie van 2011, kwestie van geen afkickverschijnselen te krijgen.
Van 2  t.e.m. 6 augustus reden we van Herentals naar Namen, Luik, Maastricht, Valkenswaard en zo terug naar Herentals : 525 km op vijf dagen !    Het was die week geen stralend zomerweer, eerder wat we noemen  Belgische zomer :  een dikke 20°C, met elke dag wel kans op een paar buien.  Maar al bij al is dat ideaal fietsweer.
De eerste dag zijn we langs de spoorberm richting Aarschot en vervolgens via de Demerdijk naar Gelrode gereden.  Vanaf de “Moedermeule” kregen we de eerste hellingen van het Hageland voor de wielen geschoven.  Maar even verder, aan het kasteel van Horst, stond de volgwagen ons al op te wachten voor de eerste bevoorrading van de dag : rijsttaart met slagroom !  We hebben amper 40 km afgelegd en de eerste mechanische mankementen steken de kop op : een platte band en een gebroken spaak met als gevolg een serieuze slag in het achterwiel.  Zo verder fietsen lukt niet meer. Wat een geluk dat we een reservefiets bij ons hadden, want anders zat er al noodgedwongen iemand in de bezemwagen… De mannen van de volgwagen zitten wel al meteen met een lastig probleem : probeer op maandagvoormiddag maar ergens een fietsenmaker te vinden die één: niet op jaarlijks verlof is of die, twee: niet op maandag zijn wekelijkse sluitingsdag heeft.  Na de picknickstop in Hoegaarden rijden we via de RAVEL 2 richting Namen.  In de buurt van Eghezée fronsen we toch even de wenk-
brouwen. Naast het fietspad staat een witte camionette geparkeerd met de deuren wagenwijd open zodat de Vlaamse schlagermuziek ons tegemoet komt schallen.  Aan de overkant van hun “discobar” zitten twee heren in een plooizeteltje hun krant te lezen……  Geweldig, de Sus en de Vicca hebben de fiets gerepareerd gekregen (wat ze die arme fietsenmaker beloofd of betaald hebben is nog altijd een geheim) en staan het COHE-peloton hier op te wachten zodat iedereen terug met zijn eigen fiets verder kan.  Bij aankomst in Namen rijden we traditioneel nog de citadel op en jawel, het venijn zit’m in de staart : in volle beklimming zetten ze de hemelsluizen open.  Later die avond zijn we nog uitgebreid gaan eten bij de Italiaan.  Met 120 fietskilometers in de benen gingen de reuzenpizza’s er vlotjes in !!
Bij het ontwaken op dag twee is het erg mistig na de stortregen van de avond voordien, maar een flauw waterzonnetje begint toch al wat moeite te doen.  Tegen dat we vertrekken begint het verder op te klaren en wordt het nog een mooie zonnige dag.  De eerste zes kilometer zijn een perfect vlakke opwarming langs de Maas.  In Lives-sur-Meuse klimmen we uit de Maasvallei en rijden via een prachtig heuvelend parcours naar Grand-Marchin ( in de buurt van Hoei).  Na de picknickstop rijden we een eind langs een gloednieuwe fietsspoorberm en vervolgens langs uitgestrekte glooiende graanvelden met prachtige vergezichten.  In Poulseur aan de Ourthe treffen we opnieuw de volgwagen voor de tweede picknickstop van vandaag.  Vanaf hier is het nog 30 km volledig vlak langs de oevers van de rivier via de RAVEL 5 naar het centrum van Luik. De rit van vandaag was op de kop 100 km.  De jeugdherberg hier is gehuisvest in een prachtig gerenoveerd cisterciënzerklooster.  Later die avond hebben we in het centrum van Luik nog een terrasje meegepikt.
Dag drie is wat men noemt een overgangsrit:  70 km in totaal, dus heel wat korter dan de twee vorige ritten en op een paar molshopen na een vrij vlak parcours.  We vertrekken langs de oevers van de Maas, Ourthe en Vesder om in Chênée (een buitenwijk van Luik) de fietsspoorberm richting Aubel te nemen.  Je denkt : een fietsspoorberm, dat is makkelijk en comfortabel peddelen………euh……hier hebben we ons toch even aan mispakt !!  Je moet natuurlijk uit de Maasvallei naar het Land van Herve toe een behoorlijk aantal hoogtemeters overwinnen.  De eerste 15 km bleef dat maar venijnig valsplat naar boven gaan, daar kwam precies geen einde aan.  In Froidthier verlaten we de spoorberm en nu gaat het wel bergaf naar de abdij van Val Dieu waar vandaag de picknick voorzien is.  Net voordat we de picknickplaats bereiken, moeten we echter stoppen om onze regenjassen aan te trekken.  Gelukkig mogen we de overdekte picknickplaats van de naburige taverne gebruiken zodat we droog kunnen eten.  We zijn hier nog even blijven treuzelen totdat de bui voorbij was en we terug droog zijn kunnen vertrekken.  In Visé bereiken we terug de Maas en via het sluizencomplex van Lixhe pikken we aan op de Nederlandse knooppunten.  Nog 15 km en we zijn in Maastricht.  We zijn op fietsvakantie dus wat is er leuker om deze avond in het stadscentrum ook nog het natour-criterium van Maastricht mee te pikken.  Fun tussen al die zotte Hollanders !
Dag vier start onder een stralende hemel.  Na het uitgebreid ontbijt zitten we om negen uur al op de fiets want er staan 115 km op het programma met in de namiddag  wind op de kop. Na een uur duikt er in de verte een joekel van een inktzwarte wolk op waar we precies recht naartoe rijden.  Op een bepaald moment passeren we langs het natuurinfopunt “De Wissen” waar je als fietser gebruik kan maken van het sanitair.  Dat is ons geluk geweest, we zijn met z’n allen gaan pi……plassen (maar dat rijmt niet !!) in De Wissen en na dit oponthoud was de bui langsvoor gepasseerd.  Een paar kilometer verder waren de straten kletsnat en stonden er overal grote plassen.  Soms moet je het geluk dus een handje helpen.  In het witte stadje Thorn stond de volgwagen klaar met de picknick.  Vanaf hier volgen we Vlaanderen Fietsroute.  Na nog een boterham in de buurt van Bochelt en een trappist in de Kluis van Achel kwamen we aan in de jeugdherberg van Valkenswaard.  Naast het COHE-peloton logeerde hier ook nog een groep wel erg luidruchtige Nederlandse kinderen.  Ach ja, ieder zijn manier van doen…….maar dit is ons uiteindelijk toch niet zo goed bekomen.  Alle gasten ondertekenen bij het inchecken een huisreglement waar uitdrukkelijk in vermeld staat dat het vanaf 23.00 uur in de gehele jeugdherberg stil moet zijn.  Ok, geen probleem voor COHE want morgen staat er terug een rit van 115 km op het programma, we kunnen onze nachtrust gebruiken.  Blijken die “Hollandse joeng” nog doodleuk een fuif te mogen organiseren in de kelder van de jeugdherberg.  Tot lang na middernacht ligt COHE op het ritme van de muziek mee te daveren in zijn bed.  Toch fijn dat de reglementen voor iedereen op een correcte manier worden toegepast.
De ochtend van de laatste dag zit COHE al om kwart voor acht aan de ontbijttafel en het gespreksonderwerp aan alle tafels is hetzelfde : hoe kunnen we wraak nemen.  Het huis-reglement zegt dat het tot zeven uur ’s ochtends stil moet zijn.  Ok, dit is al ruimschoots gepasseerd, dus…..  één van de mannen van de volgwagen staat recht met een brede smile op zijn gezicht en verdwijnt naar buiten.  Een paar minuten later horen we hem twee keer langs de zijkant van de jeugdherberg heen en weer lopen, zich volledig uitlevend op die grote claxon (soort van jachthoorn) die we in de camionette bij ons hadden.  Niet veel later verschijnen de eerste opgeschrikte slaapkoppen door de ramen….. yes, gelukt !!
De laatste etappe wordt vlot afgewerkt en iets voor zes arriveert het COHE-peloton terug in Herentals.  De reacties en commentaren bij thuiskomst kunnen we kort en bondig als volgt samenvatten :
HET  WAS  PLEZANT,  VOLGEND  JAAR  GAAN  WE OPNIEUW  MEE  !!

An Van den Bosch

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s