110123 Julie Van Boven mijmert over 2011

De cijfertjes op de feestbrillen van het nieuwe jaar hebben enkele weken geleden weer eens een aanpassing ondergaan. Een speelse 10 werd een lachend elfje. Wat verwachten we van het nieuwe jaar buiten een hele resem cadeautjes ? Verandering met een grote V.

De eerstejaars zijn nu officieel medegeheimhouders van  alle sluippadjes en geheime weggetjes in onze school. Niet langer verloren lopen, niet langer te laat komen. Hoewel dat niet altijd een verband heeft. De leerlingen van 1 A tot E behoorden 1 januari laatsleden niet tot de groep kapoentjes die om een grote zoen vroeg. Nieuwjaarsbrieven zijn voor hen verleden tijd.

Het 2e jaar is na een supervakantie ook terug op school aangekomen. Terug Frans, terug wiskunde, terug Nederlands en een heleboel andere vakken. Het privilege van de kluisjes is nu al enkele maanden oud maar het blijft een topper. Tenslotte verstopt de hele school zich daar in de winter. Dat heeft te maken met een zekere centrale verwarming…

De derdejaars hebben nu al enkele maanden geproefd van hun eerste studiekeuze. De toekomst komt voor iedereen dichterbij. Ook voor het 3de jaar. In de vakantie waren ze nog een beetje jaloers op hun oudere broer of zus die uitging op nieuwjaarsavond terwijl zij met mama en papa onder de kerstboom zaten. Tja, een extra cadeautje lost dat snel op.

En ik heb het al verraden. Het 4e jaar in ons schoolsysteem is het jaar van de sweet sixteens. Vanaf nu is alcohol wettelijk toegestaan (alsof we ons ooit aan die regel hebben gehouden) en bevolken de vierdejaars in het weekend alle feestjes. 6 gedeeld door 2 is 3 leren ze in de wiskundeles. Dat betekent dat het einde van hun schoolcarrière bijna nabij is of in ieder geval al over de helft.

Dit ‘ik vertrek’-idee manifesteert  zich nog meer in het 5e jaar. Iedereen is school hier grondig beu op 1 september. Maar die nieuwe, gespecialiseerde richting maakt veel goed. Vanaf nu wordt er niet meer gelachen in de klas als een leerkracht naar de toekomst vraagt, want die toekomst komt nu echt dichtbij.

17 lijkt een aanloopje naar 18. Maar toch kan je er 365 dagen van genieten. En dan is het aftellen geblazen. Dag na dag kruipt voorbij. En nu we het 2e semester hebben bereikt,  is het einde helemaal in zicht. Op elke SID-in wordt de nadruk gelegd op ‘plannen’: zeer belangrijk werkwoord volgend jaar. En dat doen we dan ook. We plannen ons eindejaarskleedje, onze 3 maanden vakantie, ons leven na die ene dag waarop we de school verlaten…Vandaag lijken al onze levens vooral uit school te bestaan. Maar ooit zal dat anders zijn. We zullen onze plaats in de samenleving innemen. En als iemand vraagt hoe we die superpositie bereikt hebben, is er maar één antwoord toegestaan. “Sint-Jozefscollege Herentals, mevrouw/meneer.”

Julie Van Boven – 6LMT

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s