110810 – De Cohe-fietsvakantie 2011

Na het Arolla-bergkamp van begin juli waren we de laatste week van juli toe aan het tweede luik van de sportieve COHE-zomer : de fietsvakantie.  Het was dit jaar al de zevende editie en we zijn dan ook zeven dagen  op pad geweest :  Herentals → Maastricht → Monschau → Gemünd → St. Vith → Champlon →Namen → Herentals.  650 km op zeven dagen over Ardennen- en Eifelparcours  met vaak druilerig weer.   Doe het ons maar eens na : EEN DIKKE PROFICIAT AAN ALLE DEELNEMERS  !!!

Bij het vertrek op zondag 24 juli waren we gewaarschuwd.  Geen enkel weerbericht  op het hele internet, binnenlands of buitenlands, was aan onze aandacht ontsnapt en allemaal waren ze duidelijk: die zondag zou een echte zondvloed worden, langdurige periodes met hevige regen !  Iedereen was erop voorzien, regenpakken in alle kleuren en formaten, galoches over de schoenen, een enkeling had zelfs even overwogen om met “kaoutchou-botten” op de fiets te stappen…………  Maar we hebben die dag op twee spettertjes na geen regen gehad…… ???????…….Frank Deboosere zat er dus geen klein beetje naast. Enfin, wij zijn er wel bij gevaren, we zijn zelfs met een flauw waterzonnetje in Maastricht aangekomen.  In Maastricht zijn we al tijdens meerdere fietsvakanties  gepasseerd omdat het Stayokay (zo heten de jeugdherbergen in Nederland) een echte aanrader is en anderzijds omdat Maastricht een aangename stad is om ’s avonds nog een terrasje mee te pikken.  In het stadscentrum is er ook vaak vanalles te doen.  Vorig jaar hebben we het natourwielercriterium meegepikt, dit jaar was er op de Vrijthof een openluchtconcert van André Rieu.  En het  wil nog altijd niet regenen, prima !!
(Dag 1:  geen enkele platte band, niks gebeurd onderweg)

Dag 2 fietsen we van Maastricht (Nederland) door een stukje België naar Monschau (Duitsland).
Het weer valt vandaag reuze mee, bewolkte periodes met tussendoor toch ook behoorlijk wat zon.  We fietsen eerst 15 km vlak langs de Maas tot in Visé, een prima opwarming want dan beginnen we d’eraan : eerst de klim uit de Maasvallei, dan vals plat omhoog naar de abdij van Val Dieu en nadien is er geen meter vlak meer, op en neer naar de afdamming van de Gileppe.  Langs het stuwmeer van de Gileppe rijden we wondermooi dwars door het Westhertogenwald naar de Wesertalsperre in Eupen……..ppppfff……..ja wadde, dat gaat hier nijg  omhoog.  Tijdens de picknick aan het stuwmeer van Eupen kunnen we nieuwe suikers (Limburgse vlaai !!)  inslaan.  Deze zijn broodnodig want als we hier terug op fiets stappen, gaat het opnieuw 10 km non-stop omhoog, nu door het Osthertogenwald.
Als we bijna boven zijn, staat Jasper langs de kant : vanachter plat.  Terwijl we Jasper aan het depaneren zijn, komt Peter met zijn fiets op zijn schouder aanstappen : ……….euh……ik heb een probleem !!  Op een scherpe steen gereden  en achterband ontploft : binnen- en buitenband, alles in flarden en dat op een achterwiel met een busvitesse van zeven. Oké… dit is werk voor specialisten.  De volgwagen wordt opgebiept, kapotte fiets inwisselen voor een reservefiets en met de flarden in Eupen een fietsenmaker gaan zoeken.   Onze twee mannen in de volgwagen hebben op dit moment nog geen flauw benul van wat een horror-tweedaagse ze vanaf nu tegemoet gaan. Voor de rest van de groep is er nog geen vuiltje aan de lucht : na het avondeten gaan we van aan de jeugdherberg door het bos bergaf naar Monschau-stad om daar nog een pint te gaan drinken.  Nadien moeten we in het pikkedonker met zaklampen door het bos terug naar de jeugdherberg: fun.
(Dag 2 : één lekke band, één ontploft achterwiel).

Dag 3 staat er een leuk toeristische ritje van zo’n 60 km op het programma van Monschau naar Gemünd.  Nadat het peloton ’s morgens vertrokken is, laden Wim en Joris op hun gemak de bagage in de volgwagen en rijden ze naar Eupen om boodschappen te doen en de fiets bij de fietsenmaker te gaan oppikken.  Stond er dus een leuk toeristisch ritje op het programma!
We zijn vijf kilometer op weg, de steilste afdaling van de hele fietsvakantie van Simmerath naar Hammer, krijgt er daar ééntje de ‘Jimmy’ op zijn stuur, begint over de weg te ‘zwadderen’, knalt tegen het asfalt en sleurt er in zijn val nog ééntje mee.  Ze zijn daar nu nog altijd bloed en vel  van de weg aan ’t schrobben !!  Geschaafd van onder tot boven, kapotte tanden, een jaap van een wond in een kin………god, god wat een spel !!!   Ik stond al beneden in het dal te wachten en het nieuws van die valpartij sloeg meteen in mijn benen, met als gevolg dat ik met de fiets die helling (15 %, kreun) niet meer op kon………eeeeuuuuchhh……..pppppfff, kwijl……àààààààch…….dan maar te voet, op klik-veloschoenen, ‘gelijk ne zot’ naar boven……  Ondertussen was er al een auto en een motorrijder gestopt, heel behulpzame mensen.   Je kan  op dat moment natuurlijk niet inschatten hoe groot de lichamelijk schade is, dus toch maar de ziekenwagen bellen : je zit daar in the middle of nowhere, geen bereik met de gsm, is die motorrijder naar de grote baan gereden en heeft hij van daar de hulpdiensten gebeld.   Even later arriveert er een ziekenwagen….twee minuten later nog ééntje…..nog twee minuten later met loeiende sirene de politie, wat een circus !!  Die gasten afgevoerd naar het ziekenhuis  en Willy Peeters met hen mee gestuurd, met de politie het pv afgehandeld…… en ja….dan moet je verder met de fietsvakantie.  De twee kapotte fietsen en de fiets van Willy achter de vangrail vastgelegd en verder fietsen : ………stilletjes dat het toen in’t peloton was!!!!!    Even verder naar de volgwagen gebeld : jullie moeten nu niet naar de picknickplaats, maak maar een ommetje naar het ziekenhuis van Simmerath.  Het zag er allemaal ‘grellig’ uit, maar al bij al hebben ze heel veel geluk gehad en viel de averij nog mee : schaafwonden, een hoop blauwe plekken en een ‘trits’ hechtingen in de kin, maar geen breuken, hersenschudding of wat dan ook.  Ondertussen ligt het hele tijdsschema van vandaag natuurlijk hopeloos in de prak :  op de picknickplaats aan de stuwdam van Swammenauel zitten we braafjes te wachten tot de volgwagen eindelijk komt opdagen en gelukkig heeft die iedereen bij : de schaafwonden en de hechtingen worden uitgebreid geshowd en met grote ogen bekeken en gekeurd : wauw…. komt in de buurt van Jonny Hoogerland !!  Wim en Joris droppen inderhaast de picknick en de gerepareerde fiets van Peter (ontplofte band van gisteren), proppen Willy een boterham in de mond en vertrekken met hun drieën om het fietsenkerkhof achter de vangrail te gaan oppikken.  Twee wespensteken en anderhalf uur later (met de fiets kan je langs de oever van Rurstausee fietsen maar met de auto moet je 10-tallen kilometers rondrijden) arriveert de volgwagen terug.  Willy fietst vanaf nu terug mee (al die fietsen en drie extra personen konden niet samen met de picknicktafel en toestanden in de camionette).  De volgwagen sjeest naar Gemünd om een fietsenmaker en eventueel tandarts te zoeken en probeert alsnog om op een aanvaardbaar uur op de parking van kamp Vogelsang te staan met de tweede picknick van de dag.  Geen tandarts gevonden, één fietsenmaker in jaarlijks verlof, de andere is gesloten omdat de fietsenmaker himself met een been in het gips ligt. Vijf voor zes komen de fietsers aan in de jeugdherberg, om zes uur avondeten !!  Dus ongewassen aan tafel, moet kunnen op een dag als vandaag !  Na het avondeten vertrekken Wim en Joris opnieuw in de hoop een fietsenmaker in de iets ruimere buurt te kunnen vinden.  Om kwart na tien die avond komen ze uiteindelijk terug toe : één fiets gerepareerd, de andere is perte totale, volledig opgestuikt, niet meer te repareren.
(Dag 3 : twee gecrashte fietsen, één gerepareerd, andere perte totale.  Eigenaars van de fietsen net niet perte totale).

Eerst het pluspunt van dag 4.  Voetballers zijn mietjes, als ze een stamp krijgen, liggen ze een kwartier kreunend op de grond en leggen ze de wedstrijd stil. ‘Iet of wat “coureur” ‘ krabbelt na een valpartij zo snel mogelijk overeind, raapt zijn fiets op en, gehavend of niet, hij rijdt in één ruk terug naar het peloton toe.  De fiets van Robin was gisterenavond laat gerepareerd, geschaafd, blauw en knoerstijf vertrekt hij deze morgen doodleuk gewoon opnieuw met de groep : chapeau !
Dan denk je :  hé, hé, nu zullen we het wel gehad hebben. Niet dus !
In Gemünd ontwaakten  we met miezerig weer en dat gemiezer gaat een kwartier na het vertrek over in stortregen.  De zondvloed die voor zondag voorspeld werd, is dus met vier dagen vertraging gearriveerd.  De rit van vandaag is slechts een dikke 60 km met niet al teveel klimwerk, dus een dag om wat te bekomen van de bergritten van de vorige dagen.  We volgen vandaag de Eifel-Höhen-Route en een stuk van de Kylltal-radweg, idyllisch mooi maar grotendeels onverhard.  Normaal gezien is dit geen enkel probleem, maar met de overvloedige regen zijn sommige stukken nu herschapen in een moddercircuit. Olé, een dagje ‘slijk-dabben’ kan er ook nog bij, alleen is dit verschrikkelijk vermoeiend fietsen. Een dag ‘recup’, vergeet het maar.  Versnellingsapparaten beginnen te reutelen en moeilijk te doen, remmen krijgen het erg te verduren, een slijtageslag onder de fietsen,  zo’n dag.  In deze zondvloed was er zelfs geen beginnen aan om het zeil over de picknicktafel te spannen.  Wim en Joris hebben dat proper opgelost : gewoon bij mensen aangebeld en gevraagd of we de garage mochten lenen : no problem !  In de namiddag hebben Wim en Joris in St. Vith eindelijk een tandarts kunnen strikken voor het nodige restauratiewerk aan de tandjes van de andere pechvogel van gisteren.  Doorweekt en verkleumd komen we toe in St. Vith.  Mmmmmm………..de mannen van de volwagen hadden massa’s lekkere (en vooral grote) koffiekoeken voor ons klaarstaan.   De baas van de jeugdherberg had zoveel medelijden met ons dat hij de verwarming opgezet heeft in de hoop dat we tegen de volgende dag toch wat spullen zouden droog krijgen.  Na een verkwikkende warme douche stond er nog een feestmaaltijd klaar :  heerlijk romig-dikke soep, vidé met fritten à volonté en ijskreem : smek, smek !!!  Rond een uur of acht besluiten de weergoden dat het welletjes geweest is voor vandaag en houden ze ermee op.  Dit droog intermezzo kwam net op het geschikte moment : van bijna alle fietsen moeten remblokken vervangen worden en kettingen proper gemaakt en gesmeerd worden. Daar zijn we mee bezig geweest tot het donker werd.  Na zo’n dag hebben we onszelf nog rijkelijk beloond met een sloot trappist en hebben we ons nadien heerlijk door de nacht gesnurkt  (niet te schatten, ramen en deuren rammelden !!!).
(Dag 4 : 1 platte band, bijna alle remblokken vervangen, tanden zijn gerestaureerd).

Dag 5 verloopt wonderwel zonder incidenten. Het mag ook wel.
Deze morgen vertrekt ook Anne (weliswaar met de reservefiets) geschaafd, blauw, een kin vol hechtingen( maar wel met gerepareerde tandjes) fris en monter terug mee met de groep.  Om Sibe (rijdt in de koers) te citeren : ‘Amaai, dat is een straffe madam !  In de koers zijn er venten die voor minder blijten en afstappen !!!’  Toen we in de namiddag in La Roche en Ardenne passeerden,
dachten de weergoden ons opnieuw te moeten treiteren.  We zijn hen gewoon te slim afgeweest : bij de eerste druppels zijn we gestopt en in de stad een dikke crème-glace gaan eten.  Tegen dat die verorberd was, was de regenbui voorbij en zijn we droog in Champlon aangekomen.  Die avond is er, tot het donker was, gevoetbald buiten.  Fietsvakantie, vermoeiend ?? Nee toch !!
(Dag 5 : saai, niks gebeurd!).

Dag 6 fietsen we van Champlon naar Namen, opnieuw een stevige Ardennenrit van meer dan 100km.
In de voormiddag is het druilerig miezerweer.  Willy Peeters slaagt erin om in een nagel te rijden : op anderhalve seconde zo plat als een vijg.  Op een vochtig houten bruggetje langs de Lomme schuift er nog iemand zonder al te veel erg onderuit en even later moeten we stoppen om een kapotte rem te herstellen.  Als we ’s middags in Houyet langs de Lesse aan het picknicken zijn, breekt de zon door. Iedereen fleurt op en we zijn na dik vijf dagen allemaal prima ingereden : wauw…. wat is er die namiddag bergop en bergaf gevlamd !  In Dinant wordt de groep opgesplitst: diegenen die het ondertussen welletjes vinden kunnen van hieruit nog 28 km volledig vlak langs de Maas naar Namen fietsen.  Het RAVEL-fietspad langs de Maas ligt er wel verschrikkelijk slecht bij, dus ook nog één platte band.  De die-hards die in Dinant nog even een tandje willen bijsteken, klimmen terug de Maasvallei uit en rijden nog een stuk bergop en bergaf (vlakke stukken tegen 30 en meer !!) en pikken net voor Namen terug aan op de RAVEL.  Ook in deze groep was er nog een lekke band.  Normaal gezien reden we deze avond in Namen ook nog de citadel op maar daar was geen tijd meer voor : we moesten om acht uur bij de Chinees aan tafel zitten : feest !!
(Dag 6 : 2 platte banden, 1 kapotte rem en een uitschuiver op een bruggetje).

Hoezo, de citadel overslaan ????  Oké, gisteren geen tijd voor gehad, dan vertrekken we vandaag toch gewoon een half uur eerder en doen we de citadel als opwarming voor de rit van vandaag !!  De helft van de groep sjeest  de citadel nog op en af, de anderen fronsen de wenkbrauwen en blijven in de jeugdherberg nog een extra kop koffie slurpen.  Moet kunnen, het is tenslotte vakantie!
We zijn vandaag 30 juli, hartje zomer……euh ……???????  Bij het vertrek is het amper 10°C….kkkkkkkk
kkkk…koud !!!!!!!!!!  We zijn amper 15 km ver : Peter (ja die met zijn ontplofte band op dag 2) rijdt opnieuw plat, opnieuw vanachter.   Plakken is geen optie want het ventiel is kapot.  Dat achterwiel moet er dus uit om een nieuwe binnenband te kunnen steken.  Een busvitesse van zeven loskoppelen is geen probleem maar je moet wel een diploma fietsenmaker bezitten om dat terug inéén te krijgen….ppppffff.   We laten Sibe en Phillip daar op los : ze hebben er drie kwartier aan gewerkt, maar hebben die binnenband vervangen zonder de versnelling te moeten demonteren! Proficiat heren, als er bij één van de grote wielerploegen een vacature verschijnt “mecanicien gezocht”, solliciteer maar, zou ik zeggen.  Met nog  tussenstops in Hoegaarden, de Oude Markt in Leuven en bij ons thuis in de tuin (nog een stuk pizza !!) is het COHE-peloton om kwart na zeven de speelplaats van het college opgereden.
(Dag 7 : 1 platte band).

Het was een bewogen fietsvakantie dit jaar : slecht weer, heel wat pech, de valpartij, een zwaar parcours……..en toch heb ik al van heel veel mensen de reactie gekregen : we hebben op de tanden moeten bijten, maar we zijn fier op onszelf dat we alles uitgereden hebben en het was reuzeleuk. Volgend jaar opnieuw !

Meer moet dat niet zijn!

A. Van den Bosch

Advertenties

8 thoughts on “110810 – De Cohe-fietsvakantie 2011

  1. Prachtig initiatief! Ik bewonder de sportieve prestatie van onze leerlingen en hun begeleiders. Zelf ben ik tevreden en kei-fier dat ik ondertussen toch al met de fiets in Tongerlo geraak… Wacht maar, mannekes, oefening baart kunst!!!

  2. Knap gedaan van iedereen die meereed én iedereen die de rit begeleidde. Je zal het maar allemaal moeten regelen als er zo’n ‘horror’-verhalen op je afkomen.

  3. Elke dag keek ik uit naar het ritverslag op Cohe Fietsvakantie, nadien mocht ik van fietsmaat Jos nog eens alles uitgebreid horen en nu heb ik het verslag van An ademloos zitten lezen. Woorden schieten tekort om mijn diepe bewondering voor deelnemers en organisatoren uit te drukken. De geest van COHE is blijkbaar niet kapot te krijgen !

  4. Proficiat mannen en vrouwen, maar ik had niets anders verwacht van de COHE-fietsers. Heb je verslag in één ruk uitgelezen, An.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s