120201 – Groendienst verkent nieuwe terreinen

Door de verhuizing van onze basisschool naar een meer comfortabele infrastructuur (te begrijpen als: sommige van onze onderwijzers geven voor het eerst sinds dertig jaar les met een écht dak boven het hoofd) kwamen de ‘hofklasjes’ leeg te staan. Ondergetekende, vrijbuiter als steeds, trok onmiddellijk aan een directeursmouw ‘of ik niet een deel van die sympathieke infrastructuur mocht inpalmen als atelier-toonzaal-magazijn voor de groendienst’. Dat mocht (toffe pee, die directeur – en stevige mouwen ook). Een wat cynische ancien lichtte gevat toe hoe geschikt deze lokalen wel zijn voor hun nieuwe bestemming: zonlicht vanuit het oosten en het westen (jammer genoeg niet tegelijk), paddestoelen groeien er toch al en de volautomatische beregeningsinstallatie krijg je erbij. De emmers-voor-onder-de-lekken staan er ook nog.

Verhuisd werd er dus – met behulp van de bolderkar waar m’n kinderen toch niet meer mee spelen. Na de fruitsjarret: de groenbolder. Bijkomend voordeel was dat lokaal B210 langzaam weer evolueerde van vergeten stukje regenwoud tot een echte klas. Een wervingscampagne onder de eerstejaars – met onder meer een zwaar praktijkexamen toegepaste botanica – leverde een verse ploeg van een twaalftal medewerkers op. Elke medewerker kreeg bij de eerste werkdag in de nieuwe behuizing een eigen plant te stekken, die voor de rest van het schooljaar onder zijn persoonlijke hoede blijft. Planten die groot genoeg zijn krijgen een eigen plekje in een lokaal, bureau of gang. De experi-menteerdrift en de leergierigheid over het stekken van geraniums, het in bloei krijgen van phalaenopsissen, het vermeerderen van chlorofytums en sansevieria’s en zelfs het verslinden van speculaas en chocoladeventjes kennen geen grenzen. Het groeiende plantenassortiment (pun intended) van Cohe is dus weer voor minstens een jaar in goede handen.

Intussen werd een nieuw milieuproject geboren: we traden in contact met de firma TerraCycle (www.terracycle.be), die allerhande soorten afval opkoopt en er spullen als gietertjes, pennenbakjes en speelplaatsbanken van maakt. De opbrengst (TerraCycle geeft 2 euro per kilo) moet besteed worden aan verfraaiing van de school of aan een zelfgekozen goed doel. Wij besloten om voor schoolinrichting te gaan – niet in Herentals evenwel maar in Ghana: het nieuwe Komiakproject van oud-leerling Joke Jaspers (waarover later wellicht meer nieuws in En Toch).
Welk afval recycleren we? Een typisch restproduct van alle onderwijsactiviteit: afgedankt schrijfgerief. Balpennen, vulpotloden, alcohol- en gewone stiften, fluomarkers en Tipp-exmateriaal dat leeg, uitgedroogd of stuk is: we behandelen het voortaan niet als afval maar als grondstof. Verzameldozen staan in de leraarskamer, aan de receptie en in de Bar Tropical.  De oogst benadert intussen al de vijftien kilo (de fractie rode balpennen is opvallend groot). Dus, lezer: rommel je bureauladen en pennenbakjes uit, vergeet je fietstassen en het handschoenkastje van de auto niet, tast al je handtassen en/of binnenzakken af, hou je huisgenoten eens goed ondersteboven (zoek vooral achter de oren), en breng binnen. De Ghanese lagereschooljeugd zal u dankbaar zijn, de rakkers.

Koen Peeters

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s