Halve marathon en 7km 2014

Elf november heeft meer dan één traditie. Eentje die al vele jaren meegaat is de halve marathon die trekpaard Rudi Mariën en zijn ploeg organiseren aan de Boskantien en de Toeristentoren. Heel wat trouwe deelnemers weten dat ze daar op een knappe organisatie en een gezellige sfeer kunnen rekenen. Voor een verslag, uitslagen en foto’s sturen we u even door naar de “collega’s” van nnieuws, met veel dank.

http://nnieuws.be/artikel/kosh-zonovergoten-halve-cohe-marathon-bossen-herentals-fotos-uitslagen

Advertenties

Sportief volk op de piste van Bloso en in Banneux…

De COHE-sport, alive and kicking !!!

Woensdag 2 juni was er de 10 km op de piste van Bloso.

Het was zwoel, plakkerig weer, maar toch kwamen er 10 sportievelingen opdagen om hun 25 rondjes op de piste af te malen.  Gezien de weersomstandigheden werden er geen toptijden gelopen, maar de pint nadien smaakte dubbel.

Zaterdag 12 juni was er de fietsbedevaart naar Banneux.

Kwart voor zes ’s morgens staan er 13 moedige COHE-fietsers op de parking van Sporta in Tongerlo klaar voor de jaarlijkse fietstocht naar Banneux : 235 km met onderweg een aantal pittige hellingen uit Luik-Bastenaken-Luik.  Dit is een uitdaging om u tegen te zeggen, niets voor mietjes!!!
De eerste 60 km werden vlotjes afgemaald : windstil en een flauw zonnetje.  Tijdens de boterhammen in Sint-Maartens-Linden trekt de hemel echter volledig dicht en even later begint het te regenen : stortregen voor de volgende 3 uren!  Dit was absoluut niet voorzien in het scenario, Frank De Boosere had misschien kans op een klein spatje regen voorspeld, … ja wadde !!!  Vier platte banden en 60 glibberige km verder spoelt een troep verzopen eenden aan in Banneux.  Snel een kaars gaan aansteken en dan een tas warme koffie om terug op temperatuur te komen en alle moed bijéén te rapen.  Het blijft water gieten en de volgende 30 km zijn zwaar : de Forges, de Roche aux Faucons en daartussen is er ook niets plat …..pff … (afzien vandaag om je aflaten te verdienen! )
De volgende stop is na 140 km in Engis.  Hier worden opnieuw de nodige calorieën bijgetankt en droge kleren aangetrokken want de hemel klaart terug op.  Hier en daar zijn er al wel een paar waarbij de beentjes beginnen tegen te pruttelen, maar COHE-ers zijn bijters!!  Om half acht rijdt het peloton in Tongerlo over de finish.  Laat de trappist nu maar aanrukken, die hebben we vandaag verdiend.
Dit moet ook zeer nadrukkelijk vermeld worden:  4 COHE-ers hebben vandaag hun maidentrip naar Banneux afgewerkt, onder hen 2 dames : Vanja Boeckx en Helena Cuyvers.  Straffe madammen !!  235 km op een super lastig parcours in de kletsende regen in een hoofdzakelijk mannelijk peloton, wie doet hen na ?  Meisjes, dit is een prestatie waar jullie fier mogen op zijn.  Jullie hebben op één dag alle COHE-strepen verdiend en gekregen : welcome to the club !

Meer foto’s van de 10 km en Banneux? Klik hier.

An Van den Bosch

Winterwandelkoffietafel 2009

WINTERWANDELKOFFIETAFEL 2009
De tweede editie van de Winterwandelkoffietafel (telt dit woord wel bij het scrabblespel?) begon net zoals vorig jaar met een inloopdrink in restaurant-taverne Koningsbos in Kasterlee waarbij het opviel dat vooral niet actieve leerkrachten met of zonder hun partner het deelnemersveld bevolkten. Een oud zeer bij vele van zulke manifestaties, maar soit!
Na het gebruikelijke schudden van handen en het bevochtigen van wangen zette de winterwandelkoffietafelgroep (ik vermoed dat dit er over is) zich onder leiding van Sus (Renildes wederhelft)  in beweging voor een tocht van ongeveer 2 uren doorheen de bossen van Kasterlee.
Het tempo lag nogal aan de lage kant wat gezien de gemiddelde leeftijd van de deelnemers niet ongewoon was en ook vanwege de aangevroren sneeuw waardoor sommige paden er glad bijlagen.
Op en af ging het doorheen het beboste duinenlandschap waarbij de hoogtemeter soms vervaarlijke sprongen maakte. Volgens Sus bevonden we ons op een gegeven moment op het op twee na hoogste punt van de Kempen namelijk de Hoge Mouw (32 m). We werden er eventjes stil van.
Halverwege ( en u raadt het al) was het tijd om de verkleunde ledematen op te warmen met behulp van enkele neutjes jenever en andere hartversterkertjes. En plotsklaps klonk het doordringend geluid van harde slagen op boomstammen. Eerst dacht ik aan een overijverige specht maar algauw zagen we twee vreemde figuren (waarschijnlijk bostrollen) die met lange stokken op de boomstammen sloegen.  Blijkbaar waren zij aangetrokken door de geur van onze hartversterkertjes en na het nuttigen van enkel neutjes bleken zij ook de lokale taal machtig. Vreemd toch.
Versterkt en in opperbeste stemming vervolgden we onze tocht doorheen dit mysterieuze Kempenland en arriveerden juist op tijd om in de taverne Koningsbos de vermoeide benen en voeten onder de tafel te schuiven voor een welverdiende maaltijd van zwarte pensen met appelmoes, frikadellen met kriekjes, koffie en andere geestrijke dranken.
Plotseling was de mystiek ver zoek en maakte plaats voor de alledaagse beslommeringen.
Iedereen nam afscheid van iedereen, elkaar het beste toewensend voor het nieuwe jaar.
Een stil afscheid in een verstild landschap.
Bedankt Renilde en Sus.

George Aerts

Meer sfeerbeelden van de winterwandelkoffietafel kan je bekijken door hier te klikken.

Eindejaarsfeestjes voor (ex-)personeelsleden…

Om de smaak van de latere kerst- en nieuwjaarsparty’s al wat te pakken te krijgen, geniet het personeel van onze school elk jaar van twee feestjes, vlak voor de kertvakantie.

Met als bedoeling de ‘klassenradenmarathon’ meer ‘verteerbaar’ te maken, was er ook in 2009 op donderdagmiddag een spaghettifestijn, gevolgd door een heerlijke taart. Het brein daarachter: Ann Van den Bosch, ons manusje-van-alles. Zij kon zoals elk jaar rekenen op een schare helpers, zowel in de keuken en in de zaal als om de financiën te regelen. Gelukkig dacht Guido de Beucker eraan om foto’s te trekken, zodat we een herinnering hebben. Om die beelden te bekijken klik je hier.

Ook de dag nadien, na de oudercontacten, was er feest in het college. Alle (ex-) personeelsleden kregen een kaas- en wijntafel aangeboden. Mijnheer Heremans opende het kerstfeest en kondigde al aan dat de heren Deville, Carette, Drijbooms en Verreet gevierd zouden worden, omdat zij vorig jaar met pensioen gingen. Na het eten bezorgden mevrouw Hermans en mevrouw Van Laere elk van hen een leuke en vooral ‘rake’ speech. Daarna gaven onze jonggepensioneerden elk een wederwoordje. Het stemgeluid van mijnheer Deville klonk nog erg vertrouwd in de oren tijdens zo’n kerstfeest, aangezien hij zelf jarenlang speeches gaf op onze personeelsfeesten. Mijnheer Drijbooms slaagde er onmiddellijk in om de hele zaal in een deuk van het lachen te krijgen. Hij deed het helemaal op zijn eigen manier. Hetzelfde gold voor mijnheer Carette en Verreet: ze konden het nog altijd even goed uitleggen: vinnig, enthousiast, en af en toe met wat uitheemse woorden…

Jammer genoeg dacht niemand eraan om foto’s te trekken, maar bij de aanwezigen zit deze avond vast en zeker nog in het geheugen als een heel prettig gebeuren.