Halve marathon en 7km 2014

Elf november heeft meer dan één traditie. Eentje die al vele jaren meegaat is de halve marathon die trekpaard Rudi Mariën en zijn ploeg organiseren aan de Boskantien en de Toeristentoren. Heel wat trouwe deelnemers weten dat ze daar op een knappe organisatie en een gezellige sfeer kunnen rekenen. Voor een verslag, uitslagen en foto’s sturen we u even door naar de “collega’s” van nnieuws, met veel dank.

http://nnieuws.be/artikel/kosh-zonovergoten-halve-cohe-marathon-bossen-herentals-fotos-uitslagen

Advertenties

To kot or not to kot?

De stap naar het hoger onderwijs betekent voor heel wat studenten ook op kot gaan en deelnemen aan het studentenleven. Ik interviewde twee meisjes die pas de stap gezet hebben en die hier elk een andere visie op hebben.LincolnUniversity-dmp0923

*Eveline,  jij zit niet op kot? Waarom koos je daarvoor?

Ja, dat klopt. Ik zou het enorm moeilijk hebben om zomaar thuis te vertrekken en alles achter te laten. Ik woon nog veel te graag thuis. Ik zou de gezelligheid missen en me veel alleen voelen, denk ik. En ik kan ook helemaal niet koken 😉

*Wat was voor jou de doorslaggevende reden om naar Antwerpen te gaan?

Naast de leuke studenten, vind ik Antwerpen supergezellig omwille van de restaurantjes, de winkels,…

*Heb je ooit getwijfeld om op kot te gaan, of was je er meteen van overtuigd om naar Antwerpen te gaan en te pendelen van school naar huis?

Ik was van het begin al zeer sterk overtuigd dat ik niet op kot zou gaan en van thuis naar school zou pendelen met de trein. Ook heb ik zeer goede uren waardoor dit zeker mogelijk is.

*De keuze voorje studierichting, was die moeilijk voor je?

Al vanaf de lagere school wist ik perfect wat ik graag wou worden. En dat is ook nooit veranderd. Dus voor mij was mijn studiekeuze niet echt moeilijk. Ik was meteen overtuigd.

schermafbeelding-2011-02-27-om-12-46-30

*Sara, jij zit wel op kot, wat vind je daar zo leuk aan?

Het leukste aan op kot gaan vind ik de vrijheid die je hebt. Je krijgt natuurlijk een grote verantwoordelijkheid: zelf eten maken, zelfstandig naar de lessen gaan, op kot studeren zonder je ouders in de buurt,… Maar ik vind dit absoluut niet storend.

*Heb je altijd al op kot willen gaan, of heb je dit gekozen omdat je in Leuven studeert?

Ik wou al vanaf het begin zeer graag op kot gaan! Voor mij is dit het echte studentenleven en ik geniet er enorm van.

*Wist je meteen wat je wilde studeren of was dit toch eerder een heel moeilijke keuze?

Ik heb zeer lang nagedacht wat ik nu juist het liefst zou gaan studeren. Het was zeker geen makkelijke keuze! Maar met de hulp van mijn ouders en het advies van de school heb ik toch een richting gevonden die ik heel graag doe.

*Waarom koos je er nu eigenlijk voor om in Leuven te studeren?

Ik vind Leuven een superleuke stad. Ze sprak me direct aan, ik heb er niet lang over moeten twijfelen. Veel vrienden van mij zitten in Leuven op kot, en de uitgaansbuurt is hier geweldig!

Dankje voor het gesprek!

Lisa Van Malderen

Herexamen-kroegentocht: oud-leerlingen worden vrienden van de poëzie

601737_617640688253090_1392832768_n Elders leest u binnenkort nog meer over de zeer geslaagde negende editie van ‘Herexamen’,  een organisatie van de Oud- leerlingenbond. Niet minder dan 28 behoorlijk grote groepen (210 oud-leerlingen!!!) trokken op 2 maart van café naar café om daar een test af te leggen voor telkens een ander vak. Voor Nederlands was er ook een praktische proef, nl. het vervaardigen van een gedicht met een opgelegde startregel en enkele bijkomende vereisten.

482429_617640391586453_1334717474_n

Er waren erg leuke dingen bij.

Van de groep ‘Geen schijn van Kans’ lazen we:

Ik had nooit een herexaam verwacht
Alweer Nederlands, wie had dat gedacht
Na les van van de Pol en Van der Veken
Waren wij nochtans in de Nederlandse taal absoluut geen leken
We vonden de lessen misschien niet altijd even plezant
Maar nu vinden de vrouwtjes onze eloquentie wel charmant
Zulke vaardigheden leer je natuurlijk niet op één, twee drie
Dus bij deze mijne heren, dank u wel, merci!

522558_617640584919767_1625451036_n

Van de groep ‘Brugio’ genoten we van:

Ik had nooit een herexaam verwacht
Tot onzen Bor de boodschap bracht
Ik heb ons ingeschreven voor de kroegentocht!
Een avond gevuld met taal, wetenschap en geestrijk vocht
We missen met plezier de voetbal
Want de overwinning ruiken we al
Wij kennen de truken, wij hebben de streken
We kopen ze om, de van de Pol en de Van der Veken!

Jos van de Pol

Oud-leerlingen in finale Humo’s Rock Rally!

Sleepers’ Reign, de groep van “onze” pas afgestudeerden Lukas Hermans, Jasper Verdonck, Ruben Mertens en Orson Wouters (4WA 2008) neemt momenteel deel aan Humo’s Rock Rally, en stootte door naar de finale !
Op zondag 25 maart vanaf 15u gaat die door in de AB (Ancienne Belgique) in Brussel. Ga je mee?

Over deze kerels vind je alles op http://www.facebook.com/sleepersreign en de info over de finale staat op       http://www.facebook.com/events/346265215411707/

Bovendien kun je Sleepers’ Reign naar de publieksprijs stemmen op http://www.facebook.com/#!/KBCJongeren?sk=app_245942338826582

Doen!!
Je kunt  een iPad winnen. (prijsvraagantwoord: Jasper Erkens) Allemaal via facebook natuurlijk. Ja, de jeugd heeft zijn beperkingen ;).
Op het filmpje hieronder zie je de groep met het nummer “Crushed Before Collision”  tijdens de kwartfinale van de wedstrijd in Hamont-Achel. Wij duimen alvast voor hen!
Op zondag 1 april zou Canvas een reportage wijden aan Humo’ s Rock Rally, mèt o.m. Sleepers’ Reign. Heersers: slaap en droom!

Jan Vanreusel, met dank aan Emilie Hermans

KOMIAK 2012

Naar jaarlijkse gewoonte wordt er ook dit schooljaar een komiakbeurs gehouden. Ze vindt plaats op 10 maart van 11 tot 17 uur … en is in een nieuw kleedje gestoken. Wandelaars, bierproevers, gamers,… ze komen allemaal aan hun trekken. Het ingezamelde geld gaat naar het project van oud-leerlinge Joke Jaspers: een schooltje in Ghana.

Meer info vind je in het onderstaande filmpje van Maarten Eyskens (3E5).

Joke Jaspers: ‘Kom allemaal massaal naar de beurs!’

Arolla-bergkamp 2011: een topper

Het Arolla-kamp was dit jaar aan zijn 10de editie toe onder leiding van Guido en An : een jubileum !
Hoe luidt het spreekwoord alweer ……. ?   Een slechte generale repetitie belooft een prachtige opvoering ?  Dat is precies zoals het dit jaar met het Arolla-kamp verlopen is.

De werving van deelnemers verliep dit jaar voor het eerst erg problematisch.  Om chalet Edelweiss in Arolla te kunnen huren (voor het programma dat COHE afwerkt is dit een absolute noodzaak) moeten er minimum 25 deelnemers zijn.  Het contract met de reisorganisatie was in september al getekend en eind maart hadden we nog altijd niet het minimum aantal inschrijvingen.  Dan hebben we maar gedacht : kOsh avant la lettre !!   De werving in de Burchtstraat leverde niets op maar in Scheppers hebben we toch twee bergfreaks kunnen strikken en er is ondertussen al een groot aantal afgestudeerden van het college die niets lievers willen dan nog een keertje met COHE naar Arolla te trekken.  Op die manier hebben we  een groep bij mekaar gepuzzeld gekregen die uiteindelijk een perfecte mix bleek te zijn.  Een rustige groep, potige kerels waarvan de meesten al ettelijke jaren Arolla-ervaring hebben.

Ppppfffff……….de begeleiding is fysiek wel behoorlijk uit zijn pijp moeten komen.  Bovendien stellen onze kookouders (Georges en Lilianne) voor om volgend jaar een riek mee te nemen om de fritten op tafel te scheppen.   Het college staat bij JEKA bekend voor zijn gezonde eetlust maar dit jaar konden ze niet bij blijven met patatten en andere eetwaar aan te sleuren.  Maar ja, we hebben dan ook negen dagen vrij goed weer gehad en alle tochten kunnen doen, logisch dus dat die gasten kunnen eten als een paard !  Volgens Georges : ZE VRETEN MICH NOG DE OREN VAN MENNE KOP !!

•    Cabane de la Tsa is onze klassieke inlooptocht : 600m klimmen en terug dalen.
•    Dag twee klimmen we via de Pra Gra naar cabane des Aiguilles Rouges, dalen vervolgens naar Lac Bleu om via de golfplaten terug naar Arolla te komen : 900 hoogtemeters.
•    Dag drie klimmen we naar Pas des Chèvres, dalen via de ladders tot op de gletsjer die we dan oversteken om langs achterom naar cabane des Dix te gaan.  Vervolgens steken we de gletsjer opnieuw over en keren via Col de Riedmatten terug naar Arolla : 1180 hoogtemeters.
•    Dag vier staat Refuge des Bouquetins op het programma : 1200 hoogtemeters.
•    Dag vijf is een welgekomen rustdag !
•    Dag zes : vertrek tweedaagse naar cabane des Vignettes : 1160m klimmen
•    Dag zeven : opstaan om kwart na vier om de beklimming naar de top van de Pigne d’Arolla aan te vatten : 640m klimmen over sneeuw- en puinhellingen en een gletsjer met akelige crevassen.  Om tien na acht stond COHE op de top in een snijdende ijskoude wind.  Door de mist was het uitzicht helaas erg beperkt.  Nadien zijn we via opnieuw een tussenstop in de cabane 1800m gedaald terug naar Arolla.
•    Dag acht moeten we de groep opdelen.  Het programma begint bij een aantal mensen sporen na te laten.  Voor diegenen die door hun beste krachten heen zitten staat er een “makkelijke” wandeling naar Evolène op het programma : 14 km en 600 hoogtemeters bergaf, uitgebreid crème-gelace gaan eten, nog een pint gaan drinken en met de postbus terug naar het heem : piece of cake !!   Gert kan vandaag met een aantal “die hards” zijn hartje ophalen.  Zij rijden met de postbus naar Les Haudères en klimmen vandaar naar de Col de Torrent en de Sasseneire : 1800 m klimmen en nadien in gestrekte draf ook opnieuw naar beneden : een prestatie om u tegen te zeggen en zeker niet voor iedereen weggelegd.
•    Dag negen : onze typische afsluiter, door de wei naar het Belgische café onderaan Lac Bleu waar we met heel de groep “nen duvel of ne leffe” gaan drinken : hebben we na zo’n kamp verdiend !  Nadien moeten we langs de weg toch nog zo’n 200m bergop terug naar Arolla waar we kort na de middag met de inpak en de opkuis kunnen beginnen.

Naarmate de kampdagen vorderden nam het aantal maar ook het formaat van de blaren toe !  D’er zijn er die met een “grellig” slagveld in hun sloefkes thuisgekomen zijn !  Zo’n bergkamp is duidelijk  niets voor mietjes maar het is er toch zo overweldigend mooi en ruw dat het een echte verslaving is die je elk jaar opnieuw naar ginder lokt.
Bovendien is het een voorrecht om in die indrukwekkende natuur te kunnen/mogen rondlopen.  De afgelopen winter is er in Wallis erg weinig sneeuw gevallen met gevolg dat vele gletsjers nu al open en bloot liggen en de rest van de zomer genadeloos verder zullen wegsmelten.  Dit jaar was ons tiende kamp en als je vergelijkt is het hallucinant om zien met welk tempo dit gletsjer-paradijs verdwijnt.  Als dat aan dit tempo verdergaat laat dat binnen enkele jaren het ergste vermoeden, ik krijg er ondanks de euforie van een geslaagd kamp bijna de tranen van in de ogen : zo iets moois mag niet verdwijnen !!

An  Van den Bosch

Klik hier voor meer wondermooie foto’s!